Dünya denen mavi gezegende gökyüzünde kavga vardı o gün.
Rüzgar esiyor, yağmur yağıyordu ve aynı anda güneş bulutların arasından uzatıyordu başını.
Üçü de bulundukları yeri paylaşamıyorlardı.
Az sonra güneşin renkleri yansıdı mavi bulutların üzerine ve gökkuşağı şöleni selamladı yer yüzünü.
Renkleriyle haydi artık barışın da kendinize gelin der gibiydi gök kuşağı.
* * * *
Mavi gezegenin yüzünün güneşe dönük olan kısmında, o an için her şey yolunda görünüyordu.
Hayat aynı hayat işte; devam ediyordu.
İki minik yavru büyümeğe uğraşıyordu.
Biri bir kadının bacaklarına dolanan kedi yavrusu,
Diğeri sarı saçlı, ela gözlü insan yavrusu.
Gökyüzünde, yağmurla güneşin kavgasını gökkuşağı renkleriyle bitirmeye çalışırken;
bir kadın, deliler gibi yaşadığı anı fotoğraflarla ölümsüzleştiriyordu.
Yaşanan an ölümsüzleşirse eğer, insan da ölümsüz olurdu ve kadın bunu biliyordu !!!
