Her yıl yaşanır bu telaş.
Özel günlere özel telaşlardan biridir bu da.
Harçlıklar biriktirilir, alış verişlere çıkılır, hatta çoğu kere eldeki bütün şartlar zorlanır.
Olmazsa olmaz, mutlaka bir şeyler alınmalıdır, o özel günü hediye ile kutlamak gereklidir çünkü o gün annelerindir !!!
Nedense her yıl, annesi olmayanlar ya da hiç anne olamayanlar ve onların duyguları hep göz ardı edilir.
Eğer illa ki hediye vermek şartsa ben en çok okullarda çocukların annelerine yaptığı, el emeği armağanları sevmişimdir, minik parmaklarla, masum yüreklerle yapıldığı için, emek verildiği için.
Biraz etraflıca düşündüğümüzde annemizi, ya da anne olmuşsak kendimizi, pahalı hediyelerin çok da önemli olmadığının farkına varmak hiç de zor değildir.
Geçen yıl yayınlanan çok da popüler olan o reklam sloganı gibi,
'' Şu kadarcık bir şey'' değildir anneyi hatırlamanın adı, ya da hangi minik ev aleti eş değerdir ki anne sevgisine?
Annemi, oğluma hamile kaldığımda anlamaya başlamıştım. Çocukken hep duyardım ondan o klasik
'' Sen de anne ol da anlarsın'' sözlerini.
İtiraf etmem gerekirse, hastaneden eve geldiğimde daha iyi kavradım anneliğin anlamını ve ne ifade ettiğini.
O minicik canı sadece karnında taşımak ve dünyaya getirmek yetmezdi anne olabilmek için.
Emekti annelik.
Sorumluluktu.
Sınırsız, karşılıksız sevgiydi.
Uykusuz gecelerdi.
Hastalandığında günlerce sabahlamaktı baş ucunda.
Büyüdüğünde ise hayatı paylaşmaktı onunla birlikte.
O'na hem anne, hem de en iyi dost olabilmekti.
Sahip olunabilecek en değerli varlığımızı en iyi şekilde yetiştirme gayretinde olabilmekti annelik.
Anneleri hatırlamanın gün haline dönüşme öyküsünü hepimiz biliyoruz.
Annesinin ölümüne alışamayan ABD'nin Philadelphia Eyaletinde yaşayan Ana Darvis'in girişimleri sonucu önce ABD'de kutlanmaya başlanmış anneler günü.
Bizim ülkemizde ise 1955' yılından beri kutlanıyor.
Biraz daha tarih araştırması yaptığımızda anneler için yapılan kutlamaların Sümerler zamanına kadar gittiğini görüyoruz.
15. yüzyılda ise İngiltere'de annelere özel kutlamalar yapılırmış '' Anneler Pazarı'' derlermiş bu kutlamalara. O gün izin kullanılır, annelere özel pastalar götürülürmüş. Yani tarihin her döneminde anne önemliymiş.
Günümüze gelindiğinde, kapitalist düzenin çarkları yutuvermiş böylesine özel, anlamlı bir günü.
Alış veriş merkezlerinde hazırlıklar arttırılmış.
Bankalar kredi kartı taksit sayılarını yükseltmiş.
Özel günlerde satışlarını arttırmayı hedefleyen firmalar ise özel günlerin içinde en anlamlı olarak kabul ettikleri anneler günü için birbirinden ilginç kampanyalar düzenleyerek alış - verişi teşvik derdine düşmüş.
Böylelikle tüketim çılgınlığı bu özel günü de içine alıvermiş.
Oysa hangi hediye anne sevgisine karşılık gelir ki?
Doğadaki dişi nesle bahşedilen en özel duygudur annelik.
Ölçüsü yoktur, paha biçilemez.
Sadece hatırlanmak şahane bir duygudur anneler için.
Hem de bir gün için değil her gün.
Hayatta oldukları sürece değerlerini bilmek yeterlidir anneler için.
Bunun için güzel bir kaç söz, yanağa kondurulan bir kocaman öpücük, içten bir '' Seni seviyorum'' fazlasıyla yeter de artar bile.
Bunun farkında olmayı bilen çocuklar yetiştirirsek eğer, şu aslında sönmek üzere olan bir balondan ibaret olan “ Yeni Dünya Düzeni ” ne belki biraz olsun kendimizce baş kaldırmış olabiliriz.
Anneciğim, anneler günün ve her günün kutlu olsun.
İyi ki yanımdasın ve iyi ki ben de oğlumun yanındayım.
FOTOĞRAF : OĞLUM 2 AYLIKKEN
