Sadece ben mi yaşıyorum bilmiyorum.
Sabahları bizim evde 07:30 - 08: 00 arası ciddi bir işkence var !!!!
Yok; yataktan kalkmak, erken kalkmanın sıkıntısı falan değil, okula gitmek istememek de değil; bizimki kahvaltı sorunu.
Oğlum sabahları kahvaltı yapmak istemiyor.
Zaten normalde sabah uyanır uyanmaz bir şeyler yiyen çocuk değil ve okul zamanı hiç bir şey yemek istemiyor.
Eğer bir bardak süt içirip, bir yumurta yedirebiliyorsam o gün mutlu sayıyorum kendimi.
Ne yapılabilir bunu da bilmiyorum.
Annelik duygusu işte üzülüyorum...
