Onlardan her yerde vardır.
Sıklıkla sokakta, otobüs veya dolmuşta rastlamanız mümkündür.
Bazen hastanelerde muayene sırası beklerken de karşılaşabilirsiniz.
Çok şanssız bir dönemdeyseniz, uzun yol seyahatlerinde size eşlik edebilirler.
Genelde bardağın boş tarafını görme eğilimindedirler. Bu yüzden hiç bir şeyden memnun değildirler ve bu kısa süre içinde sürekli kafa ütülerler.
Komik olan da bu ütü halleri yüzünden kafalarımızın dümdüz olduğunu fark etmemeleridir.
Kendilerini ve çocuklarını anlatmaya bayılırlar.
Çocuklarının eğitim hayatını anlatmaya ilkokuldan başlayıp yüksek lisans yaptığı üniversiteye kadar devam ederler.
Çocukları evli ve torunları da varsa yandınız; o kısa sürede bir de torun - çocuk; belki sünnet veya askerlik hikayesi dinlersiniz.
Her olumsuzluğun kendi başlarına geldiğine inandıklarından; o kısacık sürede şikayetlerini de dinlemek zorunda kalırsınız.
Sonuç olarak eğer dolmuş veya otobüste iseniz bir iki durak önce inmek istersiniz, hastanede karşılaşırsanız gözünüz numaratördedir, sıranın bir an önce ona ya da size gelmesi için dua etmeye falan başlarsınız.
Bu gün oğlumu sinemaya götürürken otobüste karşılaştığım teyze yazdırdı bana bu satırları. Ben bir durak önce inmeyi düşünürken o inmesi gereken durağı geçtiğini fark ederek apar topar indi otobüsten.
Teyzenin ardından bakarken; bu teyzenin benim hayatımda bir sıfat olarak yeri olmadığına çok sevindim; "komşu", "kaynana", "yenge" gibi. Yoksa mazallah ne yapardım?
