Cuma günü oğlumu sinemaya götürdüm.
İzlemek istediği film vizyona yeni girdiğinden midir bilinmez; sinema ve sinemanın bulunduğu alışveriş merkezi çok kalabalıktı. İnsandan da sel olabiliyormuş ve insan konuşmaları birbirine karışınca uğultuya dönüşüyormuş bir kere daha tecrübeyle sabitledim.
Oğlum sinemaya girdikten sonra ben de biraz dolaştım, geri gelip oturdum kalabalık ve uğultu kesilmemişti.
O kalabalığın arasında gözüme bir kadın ilişti.
Kadın büyük bir ciddiyetle kitap okuyordu.
Üzerinde siyah uzun bir elbise vardı. Saçlarını arkadan toplamıştı, yüzündeki makyaj hafifti.
Kadını neden bu kadar inceledim biliyor musunuz?
Kitabını sanki çok tenha bir yerdeymiş ve üniversiteye tez hazırlıyormuş gibi bir ciddiyetle okuyordu.
Elindeki kırmızı tükenmez kalemle iki üç sayfada bir bazı yerlerin altını çiziyordu.
Kendimi bildim bileli umuma açık yerlerde kitap okuyan insanların ne okuduklarını merak ederim.
Kadının kitabını da merak ettim haliyle; fakat kitap masa üzerinde olduğu için ve kadın sürekli sayfaların altını çizdiği için kitabı göremiyordum.
Kadının duruşu, kalabalığa ve sese baş kaldırı gibiydi. " Ben buyum kardeşim: ses, gürültü alışveriş ilgilendirmez beni, kitabımı alırım keyfime bakarım" dercesine.
Bu arada merakım iyice arttı, yani öyle bir hale geldim ki, kitabın adını görebilsem hemen gidip satın alacağım ama yok kadın kitabı bir türlü masadan eline almıyordu.
Derken film bitti, çocuklar sinemadan çıktı, kadının yanına dokuz on yaşlarında bir kız geldi.
O arada benim oğlan da yanıma geldi, anne kız kalktılar ve gititler, ben oğlumla ilgilenirken son şansıımı da kaybetmiştim.
Kitabın adını öğrenemedim :((((
Sonra oğlumla alışveriş merkezinde dolaştık biraz.
Neredeyse yarım saat sonra anne ile kızı da dolaşırlarken gördüm, onlar da hemen çıkmamışlardı demek veeeee kadın kitabı çantasına koymamıştı, kitap elindeydi, kapağı dışa dönüktü bu tesadüf sayesinde kitabın kitabın adını öğrenmiş oldum: " Kirpinin Zerafeti " . . .
