Bu yaz oğlumuzu sünnet ettirecektik, azimli ve kararlıydık, hatta giysilerinden provasını bile yapmıştık.
Aslında biz bu sünnet konusunu oğlanın bebekliğinden beri düşünüyorduk. Dokuz aylıkken başka bir konuda minik bir operasyon geçirdiğinden, bu süreçte bir de sünnet ettirmeye kıyamadık, büyümesini bekledik, keşke beklemesydik !!
Neyse, okullar kapanır kapanmaz sünnetini yaptırıp, temmuz sonuna doğru da aile arasında mütevazı bir düğün planlıyorduk. Bu amaçla bebekken ameliyatını yapan çocuk cerrahı doktorumuza götürdük.
Doktor, biraz incelemeden sonra -" Yok ben bu abiyi sünnet edemem, derisi çok ince, iyileşmesi uzun sürer ve sünnet sonrası canı yanar" demesin mi ?
Ben tabii şaşırarak, - " Nasıl yani bu çocuk hiç mi sünnet olamayacak doktor bey? " dedim.
Doktorumuz ufak bir tedavi önerdi, iki ay sonra kontrol edeceğini söyledi, biz de hevesimiz kursağımızda kalarak eve döndük.
Bakalım iki ay sonra durum ne olacak? Tabii onun durumu çok daha önemli.
Eve gelirken eşimle konuştuk da keşke bebekken olsaydı sünnet .
Ne bileyim daha önce erkek çocuk annesi olmadım ki, işte annelikle ilgili bir tecrübe daha, hiç bir şey yaşamadan anlaşılmıyor ... bekleyelim, görelim.
